كنيزانشان ] ، يا افراد سفيه كه تمايلى به زن ندارند ، يا كودكانى كه از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نيستند ؛ و هنگام راه رفتن پاهاى خود را به زمين نزنند تا زينت پنهانيشان دانسته شود ( و صداى خلخال كه برپا دارند به گوش رسد ) . و همگى بسوى خدا بازگرديد اى مؤمنان ، تا رستگار شويد ! . با مراجعه به كتب لغت و تفاسير و تواريخ و روايات ، در مجموع استفاده مىشود كه « خمر » جمع « خمار » و به معنى مقنعه و روسرى بلندى است كه روى گردن و سينه ها را مى پوشاند . « جلابيب » هم جمع « جلباب » به معنى ملحفه ، چادر يا شنل بلندى است كه روى ساير لباس ها پوشيده مىشود و سراسر بدن را دربر مى گيرد . با توجه به اينكه ساير اعضاى بدن معمولا پوشيده است ، با پوشاندن موى سر و گردن و بالاى سينه بر اساس مفاد آيات ، تقريبا حد حجاب شرعى را قرآن به صراحت بيان كرده است . تفصيل مطالب و تحقيق در مفردات آيات و اقوال مفسران و فقها از موضوع بحث ما خارج است . 2 ) ادله روايى : در روايات متعددى از پيشوايان معصوم ( ع ) آمده كه آنچه بر زنان پوشاندن آن لازم نيست ، و براى مردان نگاه به آن مواضع بدون شهوت حلال است ، صورت و دست هاست . در بعضى احاديث به جاى موضع ، زينت هاى موجود در اعضا به عنوان اشاره به اعضا ذكر شده ، از جمله در روايتى معتبر ، زراره از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه مراد از « إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » در آيه شريفه عبارت است از سرمه و انگشتر . كه منظور موضع سرمه يعنى چشم و صورت ، و موضع انگشتر يعنى دست است . در حديثى ديگر ، ابى بصير مى گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم راجع به قول خداوند « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » كه مراد چيست ؟ حضرت در پاسخ فرمودند : « انگشتر و مشك » كه اشاره به موضع آن هاست .